Toen we met SV (‘Temmerkes’) zelfs twee voetbalploegen hadden

In de late jaren 1960 was er aan Knesselaarse voetballers geen gebrek. In 1969 ontstond een nieuwe, tweede Knesselaarse club: SV Knesselare. Een vijfde aflevering van de reeks van Luc De Muynck, met enkele tientallen foto’s.

Enkele spelers van Harop die zich niet konden vinden in het beleid van het Haropbestuur stichtten een nieuwe club met geel en zwart als clubkleuren. Het lokaal was gevestigd bij Jozef Timmerman en Jona De Neve in café De Sportkring in de Kloosterstraat. Het bestuur bestond uit voorzitter Willy De Neve, secretaris Robert Reyserhove, Jean Van Landschoot, Jozef Stevens, Dirk Ryserhove en Noël Schelstraete. Aanvankelijk (vanaf 1970) speelde de club in het Oost-Vlaams liefhebbersverbond, maar omwille van de verre verplaatsingen stapte de ploeg in 1971 over naar de katholieke sportfederatie KKVS.

Enkele jaren later al (1977) sloot de ploeg zich aan bij de Belgische Voetbalbond (KBVB), waar ook Harop speelde. Dat bracht toch een sportieve spanning met zich mee.

Nadat Maurits Gekiere van stoelenfabriek Stoellux werd aangetrokken als hoofdsponsor, kwam de club in een stroomversnelling terecht. Roger, zoon van Maurits, werd de nieuwe voorzitter. Schoonzoon Theo De Cock en zijn vrouw Christine stonden aan het hoofd van de jeugdafdeling.

Hierboven de eerste ploeg in 1970 (liefhebbersverbond). Boven: Daniël De Spae, Jeannot De Deyne, Eric Lefevre, Freddy Devreese, Randy Geldhof, Marc Locy en Jean Van Landschoot. Onderaan: Dirk Ryserhove, François Claeys, Placide Ryserhove, Joost Saintobyn, Louis Van Der Steen en Willy De Neve.

In de beginjaren speelde SV nog op het terrein aan de Kluizestraat (nu Sportstraat). Bestuur en spelers hadden er zelf een kantientje opgetrokken, vlak naast de tribune. Klein maar gezellig! En vooral… broodnodig!

Lang hebben ze daar niet gespeeld , want na de overstap naar de KBVB kregen zij het tweede veld op het  gemeentelijk sportterrein toegewezen.

Twee velden, één miserie

Zo zaten de twee clubs van Knesselare “broederlijk” naast elkaar! Maar ze moesten alle twee al hun wedstrijden en trainingen op één terrein afwerken. Dat leidde natuurlijk tot twee overbelaste en slechte voetbalvelden. Bovendien deden er hardnekkige geruchten de ronde dat de goede grond voor de voetbalvelden een andere bestemming had gekregen!

SV had het aanvankelijk niet gemakkelijk om op te tornen tegen de sterkere buur. Maar daar kwam geleidelijk aan verandering in. De fanionploeg werd sterker en sterker door enkele geslaagde transfers en vooral door een onverbeterlijke groepsgeest. En o.l.v. Theo en Christine werd ook de jeugdwerking stevig uitgebouwd.

Voorstelling van de nieuwe hoofdsponsor ‘Firma Stoellux’. Boven: Freddy De Vreeze, Marc Lefevre, Jeanine Cooreman, Greta Gussé, mevrouw Georges De Baene, Daniëlla Verniest, Lea Heyse. Midden: Jozef Stevens, Georges De Baene, Ronny Geldhof, Alex De Spiegelaere, Randy Geldhof, Roger Gussé, Marc Locy, Patrick De Rycke, Laurent Willems. Onderaan: Jean Van Landschoot Romain Schelstraete, Alice Van Hove, Maurice Gekiere, WIlly De Neve, Robert Reyserhove en Joost Saintobyn.

 

In juni 1980 vierde SV het tienjarig bestaan van de club. Voorzitter Roger Gekiere bracht er – zo schreef Het Volk – hulde “aan de steunpilaren van het eerste uur: Jozef Timmerman en Jozef Stevens (met zijn 43 lentes toen nog steeds speler) en aan de sponsors Hot-dog Leon Hoste en Stoellux.”

Op dat moment werd SV bestuurd door Roger Gekiere, ondervoorzitter Jozef Stevens, secretaris Noël Schelstraete, penningmeester Theo De Cock en de leden Jean Neirinck, André De Sutter, Freddy De Vliegerhe, Gentiel Mestdagh en Carlos Vuylsteke.

Hieronder een prentenbak, geselecteerd uit de verzameling van Luc De Muynck.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Derby’s

Het was de tijd dat de plaatselijke derby’s elke keer een massa volk op de been brachten. Voor de eerste derby SV-Harop was meer dan 600 man opgekomen! En Willen is Kunnen bracht er nog meer de sfeer in!

Ook hier hetzelfde beeld: vooral Harop won aanvankelijk de duels, maar geleidelijk aan werd het evenwicht hersteld. SV slaagde er zelfs in wekenlang de leiding in vierde provinciale te bekleden, maar kampioen spelen zat er nooit in.

SV was in de streek bekend om zijn Sinksentornooi voor eerste ploegen. En stel je voor … waar nu de transfermolen al in januari op gang komt was dit tornooi bedoeld om nieuwe spelers te testen voor het volgend seizoen. Er was nog iets:  het tornooi leverde altijd een flink spaarpotje op!

Fusie

SV Knesselare bleef in vierde provinciale tot aan de fusie met Harop. Bij het begin van het seizoen 1988-89 fuseerden de twee Knesselaarse ploegen. Onder de nieuwe naam VK Knesselare begon een nieuwe episode in het Knesselaarse voetballeven. Daarover een volgende keer weer meer. Alle voorgaande afleveringen zijn hier terug te vinden:

De prille start: Toen het voetbal uit de Knesselaarse velden kroop

1930-1950: Knesselaars voetbal zal nooit meer zo populair zijn als toensselaars-voetbal-nooit-zo-populair-als-toen/

1950-1966:Harop in het KKVS in wit-zwart

1966-1988: De laatste periode van Harop. Een prentenbak vol frisse mannenkoppen 1966-1988

Hieronder nog een prentenbak met foto’s van enkele memorabele momenten in de historiek van SV. Later nog meer SV-foto’s in de prentenbak over Knesselaars jongeren- en jeugdvoetbal.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Voorzitters van SV : Willy De Neve – Jean-Pierre ’t Kindt – Roger Gekiere – Adelin Meire. Secretarissen: Robert Reyserhove – Noël Schelstraete – Wim Deloof. Trainers : Romain Terry – Martin Buffel (vader van Thomas Buffel) – Carlos De Lobel – Fernand De Roo – Germain Van Den Heede – Dirk Van De Velde