In Eentveld wordt niet meer getapt – De oneindige kroegentocht van weleer (4)

Er was een tijd dat de dorpspastoors hun beklag deden over de noordkant van de gemeente: Eenveld, De Blakte, de Schapersbosstraat … Het ging er pakweg 100-150 jaar geleden wel eens heftig aan toe. Mensen hadden er tot midden de jaren 1900 niet veel herbergen nodig. Er werd overal wel beloken en verdoken een pint getapt of een fles gekraakt. Een overzicht van de “officiële” cafés.

In de bevolkingsregisters van ca 1900 worden voor de Eentveldstraat geen eigenlijke cafés vermeld. Wel een herberg in de Blakte (Karel Martlé, °1826; later August Scheyving).  De Oude Linde in Eentveld (bij Alfons De Neve, grootvader van onder meer Willy en Roger De Neve, op het boerenhof destijds rechtover de Voordestraat. Voor een toch uitgestrekte wijk Eenveld (Eentveldstraat en enkele aanpalende straten) was dat niet spectaculair.

Alfons De Neve was schrijnwerker en kistenmaker. Hij was specialist in het bouwen van houten pompputten. Zijn zoon Hilaire De Neve vertelde in Uilenspiegel (1982) hoe het er in De Oude Linde aan toeging. Vader Alfons was koopman, schrijnwerker en landbouwer. “Bij ons thuis werd voor Eentveld-kermis het bed uitgebroken om meer plaats te hebben voor de bezoekers, want dat was wat, die kermissen van vroeger, toen Marcella Speeckaert kwam spelen op ons piano, toen de speelmannen met trekzak of accordeon urenlang liedjes kwamen spelen. Meestal zong men smartlappen, en vaak zagen we klanten een traantje wegpinken, eerst van ontroering, later op den avond veelal van gelukzaligheid. En volk, een massa volk kwam er zingen, dansen en dreupels drinken, en een spelleke bollen langs de dag.”

De herbergiers Adolf Neyrinck (links) en Alfons De Neve (rechts)

Twee nieuwkomers: Boldershof en Café Eentveld (etc…)

Midden de jaren 1900 kwamen er in de Eentveldstraat twee cafés die de wijk kleurden.

Halverwege Eentveld in nr 23 – toen de huisnummering nog begon vanaf de Geuzestraat – had Adolf Neirynck (‘Dooi’) zijn herberg In ’t Boldershof. Later baatte zijn dochter Anna met haar man Hilaire De Greve de zaak verder uit. Anna was de zus van Marcella van De Zwaan op De Plaats.

Marcella hierover: “In het oude estaminet van mijn vader stond een oud piano-orgelke waarvan de muziekskes ’t volk zot maakten. Er werd gezongen, gedanst, gekaart en gedronken onder het’ gezellige licht van drie petrollampen. Vader Dolf was zelf accordeonist, en speelde dikwijls voor de mensen, en wij moesten dansen met de klanten. Van tijd tot tijd ging hij met zijn accordeon rond in de omliggende dorpen, en moeder ging dan rond achter de kluiten, en dikwijls had ze er een hele schorte vol” (Uilenspiegel, 1982)

Arseen Busschaert noteerde hierover: “Bij de café hoorde natuurlijk een boltent. In deze boltent is er geschiedenis met een grote G geschreven. Het wereldrecord ononderbroken krulbollen werd een gebeurtenis die in Knesselare een enorme weerklank heeft gevonden. ‘Eentveldkermis was steeds een “oergezellige” bedoening met kaarting(en), bolling(en), schieting(en) en noem maar op. Steeds ambiance met mensen van Eentveld, De Blakte, de Knokseweg en de Maldegemseweg en ook verder“. Een aantal foto’s getuigen van deze gloriedagen.

Eentveld heeft nog maar eens gebold (1956)

1962: kampioenenviering bij de bolders van Café ‘In ’t Boldershof’ bij Hilaire en Anna De Greve – Neirynck

En “den overkant”: Café Eentveld, Ronbarbo, Den Heerd, e.a. …

Aan de andere kant van de straat had je vanaf 1958 tot 1970 Café Eentveld bij Anna Bruggeman en Albert Bleyaert. Ook daar was er achteraan een boltent. Na de verhuizing in 1970 is er op die locatie geen café meer geweest.

Zeldzame foto van Café Eentveld, in nr 54 van Anna Bruggeman en Albert Bleyaert.

Het sociale leven in Eentveld draaide rond een tweetal officiële herbergen en… verschillende “verdoken cafeetjes” …

Bolderskampioen Leon De Meyer wordt gevierd in Café Eentveld bij Anna Bruggeman (1960).
Onderste rij (vlnr): Luc De Roo, Romain Lameire, Denis Claeys, Leon De Meyer, Denise Bleyaert, Godelieve Mestdagh & Roger Bleyaert.
Middelste rij (vlnr): Gilbert Neirynck, Medard Lameire, Michel Lammens, Gentiel Mestdagh, Julien Lammens, Gilbert Claeys, Georges Bleyaert, Alfons Lammens
Achterste rij (vlnr): Albert Bleyaert, Agnes Bleyaert, Anna Bruggeman, Gerard Van De Velde, Florent Verniest, Daniël Van De Velde, Noël Van De Velde, Laurent Verniest (“de miljonair”), Rudi Mestdagh, Cyriel Sonnaert (man met de pijp) & Gentiel Nemegeer

1975-1978

Over de grens tussen “verdoken” en echt café gesproken. In nr 48 woonde Andrea De Baets. In de speciale bijlage van het parochieblad (‘Een kleine stap van kerk naar Café‘), zegt Andrea dat daar de wieg (vermoedelijk toch een “verdoken” wieg?), zou hebben gestaan van haar herberg langs de Knokseweg: De Ronbarbo (1975-1978).

Een “rare” naam, die ze overigens meenam toen ze verhuisde naar haar nieuwe café langs de Knokseweg. Die naam had iets te maken met Italiaanse coureurs, waarop nogal veel gepronostikeerd werd door echte koerskenners.”We zijn begonnen in 1975 in Eentveld (“zonder uithangbord” – red.) en in 1978 zijn we naar de Knokseweg verhuisd, waarna we het café Sportwereld hebben overgenomen van mijn meter Marie Hooft, echtgenote van Achiel De Loof. Toen hebben wij ook de naam van het café uit de Eentveldstraat meegenomen: Ronbarbo”, aldus Andrea. We horen haar nog als we met deze reeks langs de Knokseweg passeren.

1981-1991

Later kwam daar aan diezelfde overkant, in nr 56, nog een herberg bij. “Marnix Matthys en Rita De Pauw openden er Café Den Heerd (1981-1991), een best gezellige kroeg, tevens lokaal van de supportersclub van motorcrosser Kurt Hooft en van een minivoetbalploeg”, aldus Uilenspiegel kort na de opening. Ook die herberg kreeg nadien andere namen en andere eigenaars. The Oldies Pub, ’t Cevantje…

Vandaag zijn alle kroegen uit Eentveld verdwenen en is het stil geworden in die eens zo levendige wijk.

Epiloog: anekdotes genoteerd door Alfons Ryserhove: ‘Eenveldse meiskes dat waren d’onze hé’

“Wij waren in de herberg bij H. op een zondagachternoen. Daar komt een jonge kerel binnen, een van Kleit, een vent gelijk een boom. Hij vraagt hem een pint. Maar hij kwam voorzeker wel voor de dochter, in de plaats van voor het bier.
– Kunt gij geweldig zeer lopen, jongen ? vraagt vader H.
– Ik ? Waarvoor ? … Bah ja, zeker… , antwoordt die gast.
– We zullen een keer kijken, zegt vader H. en hij zet de voordeur open.

Wij verstonden dat goed en nog vóór de kerel van zijn pint kon drinken, begonnen wij allemaal erop te kloppen en te schuppen, geheel Eentveld. Hij had geen dorst meer, in een weerlicht was hij weg ! Dat hebben wij vele gedaan en leute dat wij hadden ! Eh ja, de Eentveldse meisjes waren de onze, hé. (Sprokkelingen uit Eentveld, in Ons Meetjesland, 1970)”.

Tekst, foto’s: Arseen Busschaert/Johan Gussé/ Rita De Pauw/ Uilenspiegel/Alfons Ryserhove/ Jan VdC en Paul V (Kneselaars Nieuws). Met dank aan Martine Schelstraete die onze informatie aanvulde en waar nodig corrigeerde. Van haar zijn ook de beide onderstaande actuele foto’s, die het verhaal ruimtelijk/visueel verduidelijken

Links op beide foto’s, het witte huis achteraan: locatie geweest van Café Den Heerd (nr 56 Rita De Pauw, 1981-1991, nadien nog andere uitbaters). Huis nr. 54: locatie van Café Eentveld van Anna Bruggeman en Albert Bleyaert, 1958-1970. Locatie hoekhuis vooraan, nr. 48: de prille Ronbarbo van Andrea, later verhuisd, of toen nog geen officiële herberg? (1975-1978).

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s