De geknipte week (10-16 oktober)

Het eerste hoofdstukje van de Kloosterstraatsaga is geschreven. Voorts aandacht voor bezoek van de minister, onze bouwgrondprijs, de jonge oudjes, en welles/nietes over duurdere opvang…

Teofiel en Marie en de varkentjes

 

lelijke-varkensHet Nieuwsblad publiceert in de Jommekeskrant regelmatig mopjes. Eentje van de elfjarige Knesselaarse Deia Verniest (12 oktober) trok onze aandacht. Hier gaan we:Teofiel en Marie rijden voorbij een boerderij. Er staat een groep varkens op het erf. “Kijk daar, je familie!”, zegt Marie lachend.“Inderdaad”, zegt Teofiel fijntjes. “Aangetrouwde familie”.

Werken Kloosterstraat schuiven op

Boze manifestanten eisen in de Kloosterstraat aandacht voor het welzijn van hun neringdoeners

 

De werken in de Kloosterstraat gaan een nieuwe fase in. Een overzicht:

  • maandag 17 oktober: asfaltering vanaf het kruispunt met de Prinsengoeddreef tot net voor het kruispunt met de Bethunestraat
  • dinsdag 18 oktober: start werken kruispunt Kloosterstraat met Sportstraat. Een week lang is het kruispunt niet of nauwelijks toegankelijk. Sportstraat bereikbaar via Nieuwstraat en Heilig Sakramenstraat / Kwadamstraat bereikbaar via Hellestraat.
  • maandag 21 oktober:  start opbreken Kloosterstraat van Bethunestraat tot net voor  de handelszaak van Dominiek Gyselbrecht (eerst  rijvak aan de kant van het warenhuis).
  • maandag 7 november: start aanleg parking Sportstraat (oorspronkelijk gepland voor zomer 2018). Zou klaar zijn voor de winter.

En jawel, de minister was er

Zondag opende het Agentschap voor Natuur en Bos in samenwerking met Sport Vlaanderen in het Drongengoed een aantal bewegwijzerde loopomlopen. Vlaams minister Joke Schauvliege zakte hiervoor af naar Knesselare. Belgisch kampioene veldlopen Louise Carton, meter van het natuurlopenproject, liep het gloednieuwe parcours voor.

Stralende zon, een minister als eregaste, een schepen van Sport met een spontane en vriendelijke intro, de omkadering zat goed. Boswachter Marc Spanhove (zijn grootvader was van Knesselare afkomstig) werd gehuldigd. Speciale dank ging uit naar Pieter Steyaert en Luc De Muynck, die het project mee uit de grond hebben gestampt. De joggers liepen vervolgens – niet geheel tegen hun zin – naar de Drongengoedhoeve waar een receptie werd gehouden. De soep en de patatten mochten even wachten. (Foto’s PV)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bouwgrond nooit zo duur

bouwgrond-nooit-zo-duurBent u van plan om grond te kopen of te bouwen? Statistici zorgen vorige week weer voor een pakket frisse informatie.  De gemiddelde prijs van een vierkante meter bouwgrond in Vlaanderen bedraagt 254 euro, zo blijkt uit info van de notarissen. Nooit eerder was bouwgrond zo duur.  In 2015 was dat nog 229 euro. In 2010 was dat 155 euro, in 2000 55 euro, in 1992 25 euro. Een gevolg van de schaarste aan bouwgronden en de extreem lage rentevoeten die (voorlopig) hypotheken/lenen goedkoop maken en blijkbaar bouwplannen versnellen. Bent u in paniek? Verhuizen naar Wallonië misschien. De bouwgrond kost er gemiddeld 86 euro per vierkante meter. Een betere optie alleszins dan Brussel (685 euro). Of waarin noord en zuid in dit land verschillend kunnen zijn.

Het Laatste Nieuws publiceerde op 14 oktober een kaart waarlangs je kon inzoomen op de eigen regio. De prijs per m2 voor Knesselare is er niet ingevuld. Dan maar even  kijken naar de omgeving: Beernem 239, Maldegem 250, Nevele 275, Aalter 287, Deinze 330 euro per m2.

De gemiddelde aankoop van een stuk bouwgrond kost in Vlaanderen afgerond dan weer 166.000 euro. Hier krijgen we wél een Knesselaars cijfer: 102.907 euro. Dat is wat meer dan in Beernem (89.000), Waarschoot (99.000), maar nog net iets minder dan in Maldegem (106.000) en Aalter (113.000). Tot hier de grond… En dan moet je nog een huis zetten”, zuchtte Het Laatste Nieuws.

In De Standaard (13 oktober) lazen we dan weer iets over een “knipperlicht in de vastgoedmarkt”. Alleen bij verder lezen verneem je dat dit geknipper vooralsnog enkel op het derde kwartaal slaat. Met statistiek kan je veel bewijzen… Over de eerste negen maanden van het jaar waren er 8,4 procent méér transacties dan over dezelfde periode van 2015.

Een huis kost nu “in België” gemiddeld 237.996 euro. Ook hier weer een regionaal verschil. In Wallonië kost een huis gemiddeld 180.000 euro, in Vlaanderen 263.000 euro. Of trekt u liever naar Brussel (465.000 euro)?

Een appartement werd slechts 0,2 procent duurder en kost gemiddeld 213.394 euro. Bouwgrond is dus omwille van de schaarste altijd een geval apart en bleef meer stijgen. (Foto’s CIBweb)

Samen een jaartje ouder, als dat geen troost is …

Op korte tijd waren er bijeenkomsten van de 60-, 65-, 70- en 75-jarigen. Goed op weg om “een hoge top te scheren”, want laten we wel wezen: “Om lang te leven moet je oud worden”. De 65-jarigen kwamen samen op zondag 18 september (zie foto), en feestten nadien verder bij De Baere in Maldegem. Onlangs verzamelden ook de 60- en de 70-jarigen. Vorige week was het dan de beurt aan de 75-jarigen. Ze waren met 23, kregen een hapje en een drankje op het gemeentehuis en tafelden nadien in De Swaene. (Foto’s: Jan Vermersch en Paul V.)

En wij zijn geboren in 1941...

En wij zijn geboren in 1941…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De 75-jarigen

Eerste rij (vlnr): Monique Bakeland, Andrea De Sutter, Pia Verheye, Rita Steyaert

Tweede rij: Stefaan Van Wonterghem, Antoine Maes, Maria De Neve, Jeanine Neyrinck, Ghislène Plasschaert, Jean Neirynck,

Derde rij= Yvette De Simpelaere, Gustaaf Carette, Rosa Bollaert, Robert Van Hulle, Ivan De Keere

Bovenste rij: Monique Martlé, Adelin Focquaert, Lucien Taghon, Robert De Grande, Odette Van Kershaver, Jeanine Neirynck, Firmin Van Vynckt

De 65-jairgen

De 60-jarigen

 

 

 

Buitenschoolse opvang fors duurder?

 

schoolmaaltijdPlaatselijk Werkgelegenheidsagentschappen (PWA’s) bieden ‘langdurig werklozen’ activiteiten aan  met de bedoeling ze terug in de normale arbeidsmarkt te krijgen. (niet te verwarren met een dienstencheque waarvoor die voorwaarde niet geldt). De buitenschoolse opvang is één van de opties. Volgens De Standaard en de VRT wou de Vlaamse regering “de afschaffing van het PWA-statuut”. Lieven Boeve, hoofd van het katholiek onderwijs, maakte er meteen van dat sommige ouders de opvang niet meer zouden kunnen betalen. Overschakelen van PWA’ers naar contractuelen zou voor scholen de prijs opdrijven van gemiddeld 6,5 euro per uur naar 20 euro. Daardoor zou opvang voor ouders “driemaal zo duur” worden.

In de Knesselaarse scholen werken er ook enkele PWA’ers . In Klavertje vier is dat niet het geval voor middagtoezicht, maar wel voor de naschoolse opvang, waarvoor een viertal PWA’ers worden ingezet. Directeur Daan Terriere reageerde voorzichtig kritisch: “Iets dat goed is voor de kinderen, voor de lesgevers, voor de PWA’ers nu plots veranderen zou jammer zijn, ook al omdat men mensen ‘verworven rechten’ zou afpakken”.

Voor middagopvang in de basisschool Sint-Franciscus draaien twee PWA’ers mee naast vier contractuelen en leerkrachten. De contractuelen hebben ook andere taken binnen de school. “Ze zijn inderdaad duurder, maar met de huidige tarieven voor opvang (0,75 euro per uur) redden we het voorlopig net”, aldus directrice Christa Devooght. Ook zij wijst op de voordelen van de huidige regeling die het mogelijk maakt een aantal mensen zonder job of uitbollende ouderen via een kleine job actief te houden.

Korrel zout

korrel-zout-okLater op de dag bleek dat nogal snel paniek was gezaaid. Wat blijkt er aan de hand? De Vlaamse regering zal het PWA-statuut helemaal niet afschaffen, maar wel beperken in de tijd (tot maximum één jaar). Zo wil ze proberen om een deel van de PWA’ers via de VDAB en een systeem van lagere loonkosten te begeleiden naar  “kwaliteitsvol” werk en een reguliere job op de arbeidsmarkt. Haastig gelanceerde verhalen over “een zoveelste aanslag van deze regering op het huishoudbudget van de Vlaming” moeten met een korrel zout worden genomen. Zoals de Knesselaarse directies aangeven zal echter nog moeten blijken of een beperking van PWA-jobs tot maximum één jaar inderdaad neerkomt op het doorschuiven naar een “echte” job…